Imuni sistem čoveka je kompleksan, diferencirani sklop mehanizama i reakcija unutar tela, čiji je zadatak da štiti organizam od bolesti i upala, koje su izazvane različitim mikroorganizmima, bakterijama, virusima, gljivicama ili ćelijama tumora. Glavni zadatak je da prepozna svoje i tuđe ćelije, tkiva ili hemijske supstance.
Sastoji se od mnogo organa i sistema ćelija, koji se mogu podeliti na primarne i sekundarne. Primarni organi imunog sistema su koštana srž, jetra i timus. U sekundarne organe spadaju slezina, limfni čvorovi i limfna tkiva koja se nalaze u gastrointestinalnom traktu, plućima i urogenitalnom traktu.  Imuni sistem se sastoji od specifičnih i nespecifičnih mehanizama, ali oba sistema rade istovremeno,  što je neophodno za njegovo pravilno funkcionisanje.  Jedino tako je imuni sistem sposoban da efikasno štiti organizam od patoloških procesa. Specifični imuni sistem se sastoji  iz brojnih antitela i specializovanih ćelija, takođe se naziva i specifični imunitet. Zasniva se na specifičnom odgovoru organizma protiv patogena. To znači, da su ćelije koje mu pripadaju, u stanju da prepoznaju određenu supstancu – antigen. Pojam antigen podrazumeva određeni molekul, koji se nalazi na površini bakterije, virusa, gljivica, ali takođe se nalaze i na površini svih ćeliju u telu. Sa hemijske tačke gledišta antigen je proteinskog ili polisaharidnog karaktera. Pojam antigen, podrazumeva sve supstance koje se mogu prepoznati specifičnim imunim sistemom i sposobne su da izazovu odgovor imunog sistema. Atigeni u ćelijama specifičnog imunog sistema, izazivaju proizvodnju antitela tzv. imunoglobulina. Limfociti – bela krvna zrnca, se smatraju ćelijama specifičnog imunog sistema. Limfocite delimo na B limfocite i T limfocite. T-limfociti se formiraju u timusu, njihova uloga je da prepoznaju sopstvene i tuđe ćelije . Nakon kontakta sa stranom materijom, transformišu se u T- efektorne ćelije za jačanje imunih reakcija, ili se mogu transformisati u T-memorijske ćelije koje imaju značaj u tzv. imunološkoj memoriji. To znači da se imuni sistem, čak i posle nekoliko godina, može sresti sa stranom materijom sa kojem se već sreo u prošlosti, i u  stanju je da adekvatno odgovori i da štiti organizam. Zbog toga su one specifične ćelije imuniteta. Predstavnicima humoralne imune odbrane se smatraju B-limfociti, koji sazrevaju u koštnoj srži. U kontaktu sa stranom supstancom, deo B-limfocita se transformiše u tzv. plazma ćelije, koje produkuju antitela (imunoglobuline) za odbranu od stranih supstanci. B-limfociti mogu biti i B-memorijske ćelije, koje čak i nakon mnogo godina znaju da formiraju isto antitelo. U imune ćelije spadaju i makrofagi, koji su skloni fagocitozi, gutanju stranih supstanci (npr. bakterija) i uništavnju. Znamoi NK ćelije (natural killer) tzv. ćelije ubice.
Nespecifični imuni sistem se sastoji od brojnih barijera koje sprečavaju ulazak mikroorganizama u organizam. Neki primeri su koža, koja formira mehaničku barijeru, ili hlorovodonična kiselina u želucu (koja zbog niske pH vrednosti uništava ćelijski zid mikroorganizma).